|
Een sketch als intro, een sketch als voorlichting, communicatie, PR. Een sketch om het ijs te breken.
Theater heeft vele invalshoeken. We hebben een breed assortiment aan spelwijze en invalshoeken. En als we het niet hebben, dan improviseren we toch gewoon samen wat? We komen er vast wel uit.
Divali-viering (Het lichtfeest)
Het verhaal van Ram en Sita is één van de vele verhalen over het ontstaan van Divali.
Het verhaal wordt op de storytelling wijze verteld en tot leven geblazen op het toneel. De twee storytellers, Danny en Jane, kruipen steeds in een andere rol van de verschillende personage die voorkomen in het verhaal. Het verhaal heeft een rode draad en iedere draadje kan weer los geraffeld worden, waardoor je accent kan leggen of kan inspelen op een gebeurtenis of gelegenheid. De lengte van dit verhaal is, afhankelijk van de accenten en uitdiepingen, ronduit 30 minuten.
Het verhaal van Ram en Sita is het verhaal dat gaat over beloftes maken en nakomen, afscheid en verdriet, verlichting en duisternis, het goede dat het kwade overwint en over de onvoorwaardelijke liefde en vertrouwen.
Het verhaal van Ram begint met de fameuze zin…Duizenden jaren geleden in het oude India, in het plaatsje Ayhodia woonde prins Ram….
De Ramayan is een van de heilige geschriften van de Hindoes. Het verhaal leent zich voor bijna alle thema’s.
> Wil je deze sketch? Ga naar contact Huiselijk geweld in een relatie
 De Deur
Het begon zo mooi, verliefd, getrouwd en later een kind. Eén gebeurtenis en het geweld sloop binnen in hun relatie. Wanneer hij er achter komt waar haar schuiladres is, zoekt hij haar op met zoete woorden. Hij staat weer voor de deur. De deur die niet alleen de scheiding maar ook de toegang naar vrijheid of geweld symboliseert. Doet ze de deur open? Of is de deur voorgoed gesloten?
 Een sketch over huiselijk geweld waarin keihard zonder terughoudendheid het beeld wordt gecreëerd van een van de grootste problemen binnen de samenleving. Dit stuk is niet geschikt voor kinderen onder de 12. > Deze sketch is vanaf 2011 weer uitvoerbaar Huiselijk geweld en de invloed op kinderen
Gurya Rani en Raja Beta, dochterlief en prinsenzoon.
Dit verhaal begint met de mooie woorden ‘je kinderen zijn je kinderen niet’ uit Kahlil Gibran’s meesterwerk De Profeet.
Het verhaal gaat over twee kinderen, Gurya (‘juweeltje’) en Raj (‘prins’) en hun ouders. De ouders worden niet ten tonele gebracht maar komen wel ter sprake via de rollen van Gurya en Raj. Kinderen kopiëren het gedrag van hun ouders en gaan zich ook gedragen als hun ouders. De invloeden van de opvoeding, verantwoordelijkheden en plaats in het gezin worden via deze twee personages op het toneel gebracht. Ook de man-vrouw relatie, de sociale controle en klikcultuur komen aan bod.
Deze gebeurtenis vindt plaatst op de dag van Raksha Bhandan. De dag waarop de broer wordt vereerd door zijn zus als zijnde haar beschermer. Na de rituelen wordt duidelijk dat de ouders niet thuis zijn en dat de broer Raj de verantwoordelijkheid heeft gekregen. Gurya de jongste van de twee zit in haar examenjaar en moet bij een vriendin langs om haar project af te ronden. Raj wordt gebeld door een tante met de vraag of alles goed gaat en waar Gurya is. Gurya komt thuis en moet verantwoording afleggen aan haar broer. Gurya is brutaal en blijft herhalen dat Raj niet haar vader is. Er ontstaat een hevige woordenwisseling, waarbij ongecensureerde scheldwoorden, zoals dat in het dagelijks leven ook gaat, heen en weer geuit. Je voelt en merkt ook direct de invloeden en verhoudingen van de vader ten opzichte van de moeder. De broer verliest zijn geduld en slaat zijn zusje in elkaar.
Het verhaal eindigt zoals het begon met de trieste versie van Gibran’s ‘je kinderen zijn je kinderen niet.’
Deze confronterende sketch is geschikt voor kinderen vanaf 12 jaar i.v.m. het taalgebruik in de laatste ongecensureerde scène. De sketch duurt 30 minuten. > Wil je deze sketch? Ga naar contact Huiselijk geweld over communicatie
Manai ka boli, wat zullen mensen zeggen
Geef me dinges even! Pak dat ding voor me! Zeg gewoon wat je bedoelt! Dingen hebben een naam, noem ze bij hun naam.
Een moeder, een dochter. Zo gebeurt het dat moeder thuis komt met een tas vol boodschappen én roddels. Roddels die zij van een familielid heeft gehoord over haar dochter. Zonder te controleren of de roddel gebaseerd is op de waarheid, reageert moeder al haar frustraties in woorden af op haar dochter. De dochter beschuldigt weer op haar beurt dat de scheiding haar moeder paranoia heeft gemaakt. Moeder wil te veel bewijzen dat zij ook zonder man haar dochter een goede opvoeding kan geven. Er worden beschuldigingen heen en weer gewisseld. De emoties lopen hoog op en moeder komt niet meer uit haar woorden..de klap.. wat zullen mensen zeggen?
Een zeer herkenbare sketch voor ouders die met hun puberende kroost wel eens een discussie hebben. Waar zorgvuldig gekozen woorden en het benoemen van wat je bedoelt een belangrijke rol spelen.
Een sketch als voorlichting of discussie? Neem contact met ons op!
|
